“Kıymetli bir zâtın eseri, kıymetsiz bir elden çıkarsa, onu da okumamak lâzım. Basit elden çıkarsa, o feyizsizlik esere de intikal eder. Bir de zehir akıttı ise, farkında olmadan insanı zehirler.

Müellife ve okunacak esere çok dikkat etmek lâzım. İtikadı bütün feyizli insanın kaleminden çıktığında, o zâtın işaret etmek istediği gizli mânâlar dürbünle bakar gibi hissedilir. Değerli söz değerli kalemden çıkacak ve değerli insan okuyacak. Meselâ bir insan Kur’an-ı kerim’e ne kadar hürmet ve riayet ederse, Hazret-i Allah ona o nispette feyz-ü bereket ve anlama kabiliyeti ihsan buyurur. Alelâde bir kitap gibi okursa, hiçbir şey anlamaz huzur da alamaz.”

(03.10.1976)