Sâkiyâ mey sun ki bir gün lâlezâr elden gider
İrişür fasl-ı hazân bağ ü bahar elden gider

Her nice zühd ü salâha mâil olur hâtırım
Gördüğünce ol nigârı ihtiyâr elden gider

Şöyle hâk oldum ki âh etmeğe havf eyler gönül
Lâcerem bâd-ı sabâ ile gubâr elden gider

Garre olma dilberâ hüsn ü cemâle kıl vefâ
Bâki kalmaz kimseye nakş ü nigâr elden gider

Yâr içün ağyar ile merdâne ceng etsem gerek
İt gibi murdâr rakîb ölmezse yâr elden gider