“Sultanımız” -s.a.v-

(Osmanlı son devrinde meşhur "Medine Müdafaası"nda bulunan askerlerimizden
İhtiyat Mülazımı İdris Sabih Bey'in yazdığı şiir)

Dünya ve âhiret efendimiz,
Bir ülûlemr idik, emrine girdik,
Ezelden biatli hakânımızsın,
Er idik sâyende murada erdik,
Dünya ve âhiret sultanımızsın...

Unuttuk İlhan’ı, Kara Oğuz’u,
İşledik seni gözbebeğimize...
Bağışla ey şefî kusurumuzu,
Bin küsur senelik emeğimize...

Suçumuz çoksa da sun’umuz yoktur,
Şımardık müjde-i sahabetinle...
Gönlümüz ganîdir, gözümüz toktur,
Doyarız bir lokma şefaâtinle...

Nedense kimseler anlamaz eyvah!
O kadar saf olan dileğimizi,
Bir ümmî isen de ya Resul-el-Allah!
Ancak sen okursun yüreğimizi...

Suları tükendi gülâbdanların,
Dinmedi gözümüz yaşı merhamet!
Külleri soğudu buhurdanların,
Aşkınla bağrını yakmada millet...

Gelmemiş Türkçe’de ‘Kıys’ ü ‘Hassan’ın
Yok bizde ne ‘Bürde’ ne ‘Mualleka’
Yolunda baş veren Âl-i Osman’ın,
Lâl ile yazdığı tarihten başka...

Ne kanlar akıttık hep senin için,
O Ulu Kitab’ın hakkıyçün, aziz,
Gücümüz erişsin ve erişmesin,
Uğrunda her zaman döğüşeceğiz...

Yapamaz Ertuğrul evlâdı sensiz,
Can verir cânânı veremez Türkler...
Ebedî hadım-ül Haremeyniniz
Ölsek de Ravza’nı ruhumuz bekler...

 


| Hakikat'te Bu Ay | Diğer Sayılar | Ana Sayfa |