Bir handan bir hana göçer gideriz,
Kırda gül misali açar gideriz
Hakk’ın şarabından içer gideriz

Menzilden menzile yolculuğumuz,
Doğarız, yaşarız ölüme doğru.

Düşeriz dünyaya sır dolu yoldan
Ezelden geçeriz kir dolu yoldan
Elbet kâm alırız Pir dolu yoldan

Menzilden menzile yolculuğumuz,
Güleriz, ağlarız bir sona doğru.

Gönlümüzle güler, küser ağlarız,
Gezeriz, gürleriz, coşar çağlarız,
Yerin kucağında mekân bağlarız

Menzilden menzile yolculuğumuz,
Susarız, söyleriz, kabire doğru.

Farkında olmayız pusu kuranın
Özü neşe dolmaz tasa kuranın
En ulvi çağrılar, yasa Kur’an’ın

Menzilden menzile yolculuğumuz,
Düşeriz, kalkarız şafağa doğru.

Zamanı delice kovdukça öte
Kalbim bu menzilden kaydıkça öte
Saat dakikayı savdıkça öte

Menzilden menzile yolculuğumuz,
Dururuz, koşarız ukbaya doğru.

Toprağın altında bambaşka dünya,
Dünyada o hayat bilinmez rüyâ!
“Ölüm! Yok olmakmış” gülerim güya,

Menzilden menzile yolculuğumuz,
Üzülür, sevilir, sırat’a doğru.