Ruhum sana, varlık sana hayrandır Efendim!
Bir ben değil, âlem sana hayrandır Efendim!

Ecrâm ü felek, levh ü kalem mest-i nigâhün,
Didarına âşık, Ulu Yezdan’dır Efendim!

Mahşerde nebiler bile senden meded ister,
Rahmet, diyen âlemlere Rahman’dır Efendim!

Tâ Arş’a çıkar her gece âşıkların âhı,
Medheyleyen ahlâkını Kur’an’dır Efendim!

Ulvi de senin bağrı yanık âşık-ı zârın,
Feryâdı bütün âteş-i sûzandır Efendim!

Aşkınla buhurdan gibi tütmekte bu kalbim,
Sensiz bana cennet bile hicrandır Efendim!

Doğ kalbime bir lâhzacık ey Nûr-i dilarâ,
Nûrun ki, gönül derdine dermandır Efendim!

Kıtmîrinim ey Şâh-u rüsul, kovma kapından,
Âsilere lütfun yüce fermandır Efendim!...